دو نوع اصلی از موتورهای القایی AC وجود دارد که معمولاً در صنعت مورد استفاده قرار می گیرند: موتورهای تک فاز (موتورهای تک فاز) و موتورهای چند فاز (موتورهای چند فاز) و در گروه های چند فاز، متداول ترین موتورهای القایی سه فاز هستند. در یک مجموعه موتور تک فاز، معمولاً از پنج زیرگروه مختلف استفاده میشود که عبارتند از اسپلیت-فاز، خازن-راهاندازی (CS نوعی موتور اسپلیت-فاز)، قطب سایهدار، خازن تقسیم دائم (PSC، خازن تقسیم دائمی) و خازن، خازن، خازن (CS). شروع خازن{10}}کارکرد خازن (CSCR گونهای از موتور PSC است).
به طور معمول، موتورهای کارکرده-تقسیم فاز، خازن-راه اندازی و خازن{2}}استارت{3}خازن{4}}در موقعیتهای کنترل سرعت متغیر حذف میشوند زیرا همگی دارای یک سیمپیچ راهاندازی یا تماسی هستند که باید به 75% از موتور برسد. سرعت بار کامل-قبل از قطع سیم پیچ راه اندازی که معمولاً در سرعت های کنترل شده به آن نمی رسد. اگر کلید استارت قطع نشود، کنتاکت ها یا سیم پیچ استارت به سرعت می سوزند و موتور بیش از حد گرم می شود و خاموش می شود.
در تصمیم گیری از اینکه کدام موتورهای القایی استفاده شود، می توان به صورت مکانیکی این موتورها را فعال کرد تا به حداکثر سرعت خود برسند، و اگر این موتورها هرگز در عملکرد عادی به اندازه کافی برای درگیر شدن مجدد کنتاکت های راه انداز کم نشوند، از نظر تئوری می توان از آنها استفاده کرد. موتورهای باقیمانده، -قطب سایه دار، خازن فاز دائمی تقسیم-خازن و چند فاز، بهترین انتخاب برای انتخاب موتوری هستند که سرعت کنترل شود. موتور قطب سایه دار به دلیل طراحی ذاتی خود، مقرون به صرفه ترین موتور در بین سه موتور برای استفاده است، اما فقط تا 1/4 اسب بخار در دسترس است. به دلیل محدودیت ها، گشتاور راه اندازی و اجرای آن نیز پایین است و ناکارآمد است. بنابراین، برای عملکرد تک فاز{10}در توان های بیشتر از 1/4 و/یا با گشتاور بالا، اغلب از موتورهای خازن دو فاز دائمی استفاده می شود. این نوع موتور یکی از گرانترین موتورهای تک فاز است، اما بسیار قابل اعتماد است، دارای قابلیتهای راهاندازی و راهاندازی خوبی است و امکان کنترل سرعت را از طریق دستگاههای الکترونیکی فراهم میکند، موتورهای خازن دو فاز دائمی نزدیکترین عملکرد را به عملکرد یک موتور سه فاز دارند.
موتورهای سه فاز با قدرت جزئی و یکپارچه نیز موجود هستند، اما معمولاً تا زمانی که به محدوده اسب بخار یکپارچه نرسند، در مصرف برق بیشتر از هزینه صرفه جویی نمی کنند. اساساً مانند یک موتور تک فاز عمل می کند، به جای یک سیم داغ، سه سیم وجود دارد، و کنترل سرعت باید با کنترل کننده های تک فاز متفاوت باشد، که برای تک فاز و سه فاز کمی متفاوت عمل می کنند.
به طور کلی چهار راه برای کنترل سرعت موتور وجود دارد که چهار راه برای کنترل سرعت وجود دارد که ساده ترین آنها موتورهای دور متغیر هستند، سه گروه باقیمانده کنترل سرعت دستگاه غیرفعال، کنترل حالت جامد و دستگاه های مکانیکی هستند که هر یک از این روش ها منحصر به فرد هستند و در سراسر صنعت استفاده می شوند. صرف نظر از کاربرد، به طور کلی مهم است که با سازنده موتور بررسی کنید تا ببینید استاندارد کنترل سرعت چیست، زیرا برخی از موتورها برای استفاده برای کنترل سرعت مجهز نیستند. همچنین، توجه داشته باشید که تمام ایمنی به مسائلی مانند حفاظت از اضافه بار حرارتی به عنوان بخشی از سیستم کنترل سرعت نیاز دارد. اغلب گرمای زیادی توسط موتور تولید می شود و برای جلوگیری از تصادف یا آسیب در هنگام استفاده از کنترل کننده های سرعت، توصیه می شود محافظ اضافه بار یا بخشی از موتور یا خود کنترلر باشد.
نتیجه گیری
از آنجایی که استفاده از موتورهای صنعتی در طول سالیان متمادی تکامل یافته است، همچنین نحوه کنترل سرعت نیز تغییر کرده است، انتخاب صحیح کنترل سرعت، نوع موتور و محدودیتهای هزینه/بازده مربوطه بسیار مهم است، برخی از کنترلکنندهها ممکن است هزینه کمتری داشته باشند و به اندازه سایرین کاربر پسند نباشند، اما همچنان میتوانند کار را انجام دهند.