مقدمه ای بر روش های تعامل رابط ماشین انسانی

انسان-تعامل رایانه (HCI) رشته‌ای است که تعامل بین انسان و رایانه را مطالعه می‌کند. با توسعه فناوری رایانه، روش های HCI به طور مداوم در حال پیشرفت و نوآوری هستند. در زیر مقدمه ای بر روش های مختلف HCI آورده شده است:

1. رابط کاربری گرافیکی (GUI)

رابط کاربری گرافیکی (GUI) یکی از رایج‌ترین روش‌های تعامل انسان-کامپیوتر است. تعامل کاربر را از طریق عناصر گرافیکی (مانند نمادها، دکمه‌ها، منوها و غیره){2}}مشخص می‌کند. کاربران می توانند این عناصر گرافیکی را از طریق دستگاه های ورودی مانند ماوس و صفحه کلید دستکاری کنند تا کنترل کامپیوتر را درک کنند.

1.1 ویندوز و آیکون ها

پنجره یکی از اساسی ترین عناصر یک رابط کاربری گرافیکی است که یک منطقه کاری مستقل را فراهم می کند که می تواند شامل انواع کنترل ها و اجزا باشد. نماد یک تصویر کوچک از یک پنجره است که معمولاً برای نمایش یک برنامه یا فایل استفاده می شود.

1.2 منوها

منوها روشی برای سازماندهی و ارائه دستورات در رابط کاربری گرافیکی هستند. کاربر می تواند روی یک آیتم منو کلیک کند تا عمل مناسب را انجام دهد.

1.3 دکمه ها و کنترل ها

دکمه‌ها کنترل‌هایی هستند که در یک رابط کاربری گرافیکی برای راه‌اندازی رویدادها استفاده می‌شوند. کاربران می توانند برای انجام یک عمل خاص، روی یک دکمه کلیک کنند. علاوه بر دکمه‌ها، بسیاری از انواع دیگر کنترل‌ها در یک رابط کاربری گرافیکی وجود دارد، مانند جعبه‌های متنی، فهرست‌های{2}}افتاده‌ای، چک باکس‌ها و غیره.

1.4 کشیدن و رها کردن

عملیات کشیدن-و-رها کردن روشی بصری برای عملکرد در یک رابط کاربری گرافیکی است. کاربران می توانند یک شی را با ماوس به مکان مشخصی بکشند تا عملیات را متوجه شوند.

1.5 نوار ابزار و نوار وضعیت

نوار ابزار ناحیه ای از رابط کاربری گرافیکی برای دسترسی سریع به توابع پرکاربرد است. نوار وضعیت برای نمایش اطلاعات مربوط به وضعیت فعلی برنامه استفاده می شود.

2. رابط خط فرمان (CLI)

رابط خط فرمان (CLI) یک روش تعامل مبتنی بر متن{0}} است که در آن کاربر با وارد کردن دستورات با رایانه تعامل دارد. کاربر با تایپ دستورات با کامپیوتر ارتباط برقرار می کند. CLI معمولاً توسط افراد حرفه ای مانند برنامه نویسان و مدیران سیستم استفاده می شود.

2.1 خط فرمان

خط فرمان عنصر اصلی CLI است که از کاربر می خواهد دستورات را وارد کند.

2.2 دستورات و پارامترها

دستورات دستورالعمل‌هایی هستند که توسط کاربر وارد می‌شوند و پارامترها اطلاعات اضافی برای فرمان هستند که رفتار خاص فرمان را مشخص می‌کنند.

2.3 اسکریپت نویسی

برنامه نویسی اسکریپت راهی برای خودکارسازی عملیات خط فرمان است. کاربران می توانند اسکریپت هایی را برای انجام کارهای پیچیده بنویسند.

3. تعامل صوتی

تعامل صوتی روشی برای تعامل انسان{0}}رایانه از طریق گفتار است. کاربران می توانند کامپیوتر را از طریق دستورات صوتی کنترل کنند.

3.1 تشخیص گفتار

تشخیص گفتار فرآیند تبدیل صدای کاربر به متن است. این مبنایی برای تحقق تعامل صوتی است.

3.2 سنتز گفتار

سنتز گفتار فرآیند تبدیل متن به گفتار است. این رایانه را قادر می سازد تا از طریق گفتار با کاربر تعامل داشته باشد.

3.3 دستورات صوتی

دستورات صوتی دستورالعمل هایی هستند که توسط کاربر از طریق گفتار داده می شود. کامپیوتر باید این دستورات را بشناسد و اجرا کند.

4. تعامل را لمس کنید

تعامل لمسی راهی برای درک تعامل انسان{0}}رایانه با لمس صفحه نمایش است. کاربر می تواند مستقیماً روی صفحه نمایش کار کند.

4.1 چند-لمس

فناوری چند{0}لمسی به کاربران امکان می دهد همزمان با چندین انگشت کار کنند. این باعث می شود تعامل لمسی شهودی و انعطاف پذیرتر شود.

4.2 تشخیص ژست

تشخیص ژست فرآیندی است که در آن حرکات کاربر بر روی صفحه نمایش و تبدیل آنها به اقدامات انجام می شود. این باعث می شود تعامل لمسی غنی تر و متنوع تر شود.

5. کنترل ژست

کنترل ژست‌ها روشی برای تحقق تعامل انسان{0}}رایانه با تشخیص حرکات کاربر است. کاربر می تواند کامپیوتر را از طریق ژست های خاص کنترل کند.

5.1 ژست هوا

ژست های هوایی راهی برای فعال کردن تعامل با تشخیص ژست های کاربر در فضا است. این معمولاً نیاز به استفاده از دوربین یا سنسور دیگری برای گرفتن ژست دارد.

5.2 حرکات فیزیکی

حرکات فیزیکی راهی برای فعال کردن تعامل با تشخیص حرکات کاربر در دستگاه است. این معمولاً نیاز به استفاده از یک صفحه نمایش لمسی یا حسگر دیگری برای گرفتن ژست دارد.

6. ردیابی چشم

ردیابی چشم راهی برای تحقق تعامل انسان{0}}رایانه با ردیابی حرکات چشم کاربر است. کاربران می توانند با نگاه کردن به عناصر روی صفحه، اقداماتی را انجام دهند.

6.1 ردیابی خط دید

ردیابی خط--روشی برای تحقق تعامل با تشخیص جهت خط دید کاربر است.

6.2 ردیابی مردمک

ردیابی مردمک یک روش تعاملی است که موقعیت مردمک های کاربر را تشخیص می دهد.

7. مغز-رابط رایانه (BCI)

مغز-رابط رایانه راهی برای تحقق تعامل انسان{1}}رایانه با خواندن مستقیم امواج مغزی کاربر است. این معمولاً مستلزم استفاده از حسگرهای ویژه برای گرفتن امواج مغزی است.

7.1 نوروفیدبک

نوروفیدبک راهی برای تحقق تعامل با نظارت بر تغییرات امواج مغزی کاربر است. کاربر می تواند با تغییر امواج مغزی کامپیوتر را کنترل کند.

7.2 کنترل امواج مغزی

کنترل امواج مغزی راهی برای درک تعامل با خواندن مستقیم امواج مغزی کاربر است. کاربر می تواند کامپیوتر را از طریق الگوهای امواج مغزی خاص کنترل کند.

8. واقعیت مجازی (VR)

واقعیت مجازی راهی برای تحقق تعامل انسان{0}}رایانه با ایجاد یک محیط مجازی سه بعدی است. کاربران می توانند در این محیط غوطه ور شوند و با اشیاء مجازی تعامل داشته باشند.

8.1 نمایشگر نصب شده در سر

یک صفحه نمایش{0}}روی سر دستگاه اصلی VR است که تجسم همه جانبه ای را ارائه می دهد.

8.2 ردیابی موقعیت

ردیابی موقعیت راهی برای تعامل با نظارت بر موقعیت کاربر در محیط مجازی است.

8.3 تشخیص ژست

در VR می توان از تشخیص ژست برای فعال کردن تعاملات طبیعی و شهودی استفاده کرد.