"HMI" مخفف رابط دستگاه انسانی است. این دستگاه ها همچنین به عنوان رابط های ماشین و ماشین (MMIS) ، پایانه های رابط اپراتور (OITS) ، رابط های اپراتور محلی (LOI) و پایانه های اپراتور (OTS) گفته می شود ، اما برای اهداف این راهنما ، ما به آنها اشاره خواهیم کرد همیس
HMI ها اغلب در رابطه با PLC (کنترل کننده های منطق قابل برنامه ریزی) برای نظارت و کنترل فرآیندها در یک سیستم اتوماسیون استفاده می شوند. به طور کلی ، HMIS به کاربر اجازه می دهد تا از طریق یک رابط گرافیکی (معمولاً یک صفحه لمسی) با PLC ارتباط برقرار کند. رابط اجازه می دهد تا دستورات داده شود و همچنین داده های بازخورد را از PLC دریافت و ترجمه می کند ، که سپس در یک تجسم به راحتی در دسترس روی صفحه ارائه می شود. این امر به اپراتور انعطاف پذیری و کنترل بسیار مورد نیاز بر روی یک سیستم معین را فراهم می کند. نمونه خوبی از HMI مشترک یک تبلت یا تلفن هوشمند است که دارای صفحه لمسی داخلی است که به کاربر امکان می دهد مستقیماً با برنامه نویسی دستگاه تعامل داشته باشد.
HMI ها به طور کلی در دو سطح تعامل و کار می کنند: سخت افزار و نرم افزار.
در سطح سخت افزار ، متداول ترین دستگاه های HMI شامل مانیتور ، صفحه کلید ، موش ، صفحه لمسی ، اسکنر و چاپگر است. این دستگاه ها از طریق انواع رابط ها و کابل های متصل به میزبان رایانه و سایر دستگاه ها برای دستیابی به اطلاعات ورودی ، خروجی و توابع تعاملی. به عنوان مثال ، مانیتورها منوها ، تصاویر و اطلاعات متنی را در مورد سیستم رایانه نمایش می دهند ، در حالی که صفحه کلید و موش ها وسیله ای مناسب و کارآمد برای ورودی ، فرمان و کنترل بین کاربر و سیستم رایانه ای را ارائه می دهند. از طرف دیگر ، صفحه لمسی این توابع را در همان دستگاه ادغام می کنند و کاربران با لمس یا کشیدن روی صفحه ، آنها را کار می کنند و کنترل می کنند.
در سطح نرم افزار ، رابط کاربری انسانی و رایانه باید برای تأمین نیازهای کاربر از طریق تجربه عملیاتی کاربر ، رابط های نرم افزاری و رابط های کاربر گرافیکی و تحقق ارتباط بین رایانه و کاربر از طریق کنترل منطقی کار کند. این نرم افزار معمولاً توسط GUI (رابط کاربری گرافیکی) تحقق می یابد ، که متوجه تعامل بین کاربر و سیستم رایانه ای از طریق سیستم عامل و مدیریت برنامه می شود.
GUI به طور عمده حاوی انواع عناصر رابط مانند فرم ها ، منوها ، دکمه ها ، جعبه های گفتگو ، نوار ابزار ، میله های وضعیت ، پیام های سریع و پرونده های راهنما است. طراحی این عناصر رابط و تعامل باید تجربه کاربر و کارایی و جنبه های دیگر را در نظر بگیرد تا نیازهای کاربر و عادات عملیاتی را برآورده کند.
به طور کلی ، رابط انسان و رایانه عملکردهای ورودی ، خروجی ، تعامل و کنترل بین سیستم انسانی و رایانه را در سطح سخت افزار و نرم افزار تحقق می بخشد ، و تجربه عملکرد راحت ، کارآمد و بصری را در اختیار کاربران قرار می دهد ، که برای تقویت قابلیت استفاده بسیار مهم است. و محبوبیت سیستم رایانه ای.