اترنت صنعتی (Industrial Ethernet) و IOLINK دو روش ارتباطی هستند که معمولاً در زمینه های اتوماسیون و کنترل صنعتی مورد استفاده قرار می گیرند و از نظر معماری، عملکرد و زمینه های کاربردی تفاوت هایی بین آنها وجود دارد. در این مقاله به طور مفصل به ویژگی ها و تفاوت های این دو روش ارتباطی می پردازیم.
ابتدا اجازه دهید اترنت صنعتی را درک کنیم. اترنت صنعتی یک پروتکل ارتباطی برای سیستم های کنترل صنعتی مبتنی بر فناوری اترنت است. با استفاده از امکانات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری اترنت، اترنت صنعتی می‌تواند پهنای باند، قابلیت اطمینان و امنیت بالا را فراهم کند و از برنامه‌های ارتباطی-و اتوماسیون صنعتی در زمان واقعی پشتیبانی کند. از پروتکل‌های اترنت استاندارد برای برقراری ارتباط با دستگاه‌هایی مانند TCP/IP و UDP/IP استفاده می‌کند و می‌تواند چندین دستگاه را از طریق LAN یا WAN متصل کند.
اترنت صنعتی دارای چندین ویژگی قابل توجه است. اول اینکه پهنای باند و سرعت انتقال بالایی دارد و به چندین دستگاه اجازه می دهد تا به طور همزمان با هم ارتباط برقرار کنند و تبادل داده بسیار کارآمدی را فراهم می کند. دوم، از ارتباطات زمان واقعی پشتیبانی می‌کند، که می‌تواند برنامه‌های کاربردی در سیستم‌های کنترل صنعتی را که به عملکرد{3}زمان واقعی بالا نیاز دارند، برآورده کند. علاوه بر این، اترنت صنعتی نیز قابل اعتماد و ایمن است، از طراحی افزونگی و رمزگذاری داده ها پشتیبانی می کند و ارتباطات را قابل اطمینان تر و ایمن تر می کند. علاوه بر این، اترنت صنعتی نیز مقیاس پذیری و سازگاری خوبی دارد و به راحتی می توان آن را با دستگاه های دیگر ادغام و گسترش داد.
و IOLINK یک پروتکل رابط استاندارد برای ارتباط بین حسگرها و محرک ها و کامپیوتر میزبان است. این سنسورها و محرک‌ها را از طریق پروتکل‌های ارتباطی سریال به کنترل‌کننده‌ها متصل می‌کند تا عملکردهایی مانند نظارت، کنترل و انتقال داده و غیره را انجام دهد. IOLINK عمدتاً برای اتصال و ارتباط با سنسورها و محرک‌ها استفاده می‌شود که از طریق یک کابل سه سیمه، از جمله خط منبع تغذیه، خط داده، و خط زمین متصل می‌شوند.
در مقایسه با اترنت صنعتی، IOLINK دارای ویژگی های قابل توجه زیر است. اولا، IOLINK از روش ارتباط سریال استفاده می کند و سرعت ارتباط نسبتاً آهسته است، به طور کلی حدود 230.4 کیلوبیت در ثانیه، که به سرعت اترنت نیست. ثانیاً، فاصله ارتباطی IOLINK نسبتاً کوتاه است، معمولاً حدود 20 متر است و برای تجهیزات با فاصله طولانی قابل استفاده نیست. علاوه بر این، خط ارتباطی IOLINK ساده است، فقط یک کابل سه سیمه{5}را می توان به سنسور و محرک متصل کرد، نصب و نگهداری راحت تر است. علاوه بر این، IOLINK مقیاس پذیری و سازگاری خوبی نیز دارد و به راحتی می توان آن را با دستگاه های دیگر ادغام و گسترش داد.
همچنین تفاوت هایی بین اترنت صنعتی و IOLINK از نظر حوزه های کاربردی وجود دارد. اترنت صنعتی عمدتاً برای-سیستم های کنترل صنعتی در مقیاس بزرگ و پیچیده، مانند خطوط تولید و سیستم های اتوماسیون کارخانه در صنعت تولید، کاربرد دارد. این می‌تواند از اتصال و{3}}ارتباطات زمانی واقعی دستگاه‌های مقیاس بزرگ- پشتیبانی کند و الزامات سیستم‌های کنترل صنعتی را از نظر پهنای باند، قابلیت اطمینان و عملکرد{5} زمان واقعی برآورده کند. از طرف دیگر، IOLINK عمدتاً برای سیستم‌های کنترل صنعتی کوچک و ساده مانند بازرسی قطعات، بازرسی سنسور و سایر کاربردها مناسب است. در اتصال و ارتباط سنسورها و محرک ها مزایایی دارد و می تواند نظارت و کنترل سنسورها را محقق کند.
به طور خلاصه، تفاوت هایی بین اترنت صنعتی و IOLINK از نظر معماری، عملکرد و زمینه های کاربردی وجود دارد. اترنت صنعتی با پهنای باند بالا، اتصال چند{1}}دستگاهی، قابلیت اطمینان و امنیت مشخص می‌شود و برای سیستم‌های کنترل صنعتی در مقیاس بزرگ و پیچیده مناسب است. از طرف دیگر IOLINK روش ارتباط سریالی را اتخاذ می کند که با اتصال ساده، فاصله کوتاه و گسترش آسان مشخص می شود و برای سیستم کنترل صنعتی کوچک و ساده مناسب است. این دو روش ارتباطی مزیت های خاص خود را در زمینه اتوماسیون صنعتی دارند و شما می توانید با توجه به نیاز کاربردهای خاص، روش ارتباطی مناسب را انتخاب کنید.