(1) سیستم کنترل برنامه ریزی شده:
با اعمال توابع کنترل مبتنی بر قانون{0} خاص برای هر درجه آزادی، ربات می تواند به مسیر فضایی مورد نظر دست یابد.
(2) سیستم کنترل تطبیقی:
هنگامی که شرایط خارجی تغییر می کند، برای اطمینان از کیفیت مطلوب یا افزایش کیفیت کنترل از طریق تجربه انباشته، این فرآیند عملگرهای حالت و خطاهای سروو را مشاهده می کند، سپس پارامترهای مدل غیرخطی را تا زمانی که خطاها ناپدید شوند، تنظیم می کند. ساختار و پارامترهای سیستم می توانند به طور خودکار در طول زمان و در شرایط مختلف سازگار شوند.
(3) سیستم هوش مصنوعی:
برنامه های حرکتی را نمی توان از قبل-برنامه ریزی کرد. توابع کنترل باید در زمان واقعی بر اساس اطلاعات وضعیت محیطی به دست آمده تعیین شوند.
روشهای درایو: به سیستمهای درایو روبات صنعتی مراجعه کنید.
(4) Point-to-Point Control:
مستلزم کنترل دقیق موقعیت{0}}نهایه و جهت گیری افکتور، مستقل از مسیر است.
(5) کنترل مسیر:
به ربات نیاز دارد که در امتداد یک مسیر آموزش داده شده با سرعت مشخص حرکت کند.
(6) اتوبوس کنترل:
سیستم های کنترل اتوبوس استاندارد بین المللی اتوبوسهای کنترلی از اتوبوسهای استاندارد بینالمللی مانند اتوبوسهای VME، چند-، STD و PC استفاده میکنند.
(7) سیستم های کنترل اتوبوس سفارشی:
باس باید توسط سازنده به عنوان گذرگاه سیستم کنترل تعریف شود.
(8) حالت برنامه نویسی:
سیستم برنامه نویسی تنظیمات فیزیکی اپراتورها سوئیچ های حد ثابت را برای اجرای عملیات شروع/توقف برنامه پیکربندی می کنند. فقط برای کارهای ساده انتخاب-و{3}}مناسب است.
(9) برنامه نویسی آنلاین:
حالت برنامه نویسی برای ذخیره اطلاعات عملیاتی از طریق آموزش ماشینی{0} انسانی، از جمله آموزش مستقیم (به عنوان مثال، آموزش دستی-)، آموزش شبیه سازی، و آموزش آموزش آویز به دست می آید.
(10) برنامه نویسی آفلاین:
این شامل آموزش مستقیم روی ربات واقعی نمی شود، بلکه برنامه های آموزشی جدا از محیط کار واقعی ایجاد می کند. با استفاده از ربات و زبان برنامه نویسی، از راه دور مسیرهای عملیاتی ربات را به صورت آفلاین تولید می کند.




